Warner Bros.

INDEX >> RECENSIES >> HET PAARD VAN SINTERKLAAS

HET PAARD VAN SINTERKLAAS
Lieve kinderfilm uit Nederland

Mattijs Grannetia | 23/10/2005

De eerste dag op school is voor Winky geen geruststelling. De kinderen behandelen haar als een vreemdeling (in het landelijke Monnickendam is dat natuurlijk al gauw het geval); ze vinden haar lunch maar raar en het vreemde onsympathieke gedrag van de juf boezemt bij Winky ook geen vertrouwen in. Ontroostbaar keert Winky terug naar huis. Het wordt nooit wat in dat kille kikkerlandje. Dan ontmoet ze Saartje, een stokoude pony waarmee ze direct een band heeft. Ook al kan Saartje niet praten, Winky kan bij haar wel haar ei kwijt. Dat lucht op, want thuis hebben de ouders van Winky ook niet heel erg veel tijd voor haar, omdat zij altijd hard moeten werken in het restaurant van haar vader.

Net wanneer Winky het gevoel heeft dat ze alles een beetje onder controle heeft (ze heeft zelfs een vriendinnetje op school) gebeurt er iets vreselijks: Saartje komt te overlijden! Weer is Winky ontroostbaar, maar een stuk Nederlands cultuurgoed biedt uitkomst: je kan tenslotte alles wat je wilt hebben vragen aan die lieve Sinterklaas. Het is niet ingewikkeld om te bedenken wat hoog op het verlanglijstje van Winky prijkt. Het idee voor Het Paard van Sinterklaas is afkomstig van Tamara Bos, die voor het script (waarvoor zij terecht een Gouden Kalf mocht ontvangen) haar eigen kinderboek Winky en het Park van Sinterklaas adapteerde. Bos heeft in het verleden veel werk verzet bij het adapteren van Annie M.G. Schmidt's boeken (Minoes, Pluk en Otje) voor diverse media en het gevoel dat Schmidt in haar verhalen wist te leggen - het kind in de serieuze hoofdrol - heeft Bos nu ook in haar eigen verhaal verwerkt.

Regisseur Mischa Kamp maakt met Het Paard van Sinterklaas zijn speelfilmregiedebuut na veel producties te hebben gemaakt voor voornamelijk televisie en hij heeft een uitstekende prestatie afgeleverd. Het Paard van Sinterklaas is aan de ene kant een erg grappige film en kan tegelijkertijd enorm ontroerend zijn, zoals in de scène waarin Saartje sterft. Met een cast van relatief onbekende acteurs en actrices (op de Belgische Jan Decleir na) weet Kamp een gevoelig verhaal op het scherm te brengen voor jong en oud. Winky (heerlijk spontaan gespeeld door de eveneens debuterende Ebbie Tam) neemt direct een plekje in ieders hart in beslag en is niet van plan dat plekje gedurende én na de film in te leveren. Het immer optimistische meisje is een schat om te zien en de dingen die zij zo onbezonnen doet zijn allemaal om van te smullen (het maken van een gele Sinterklaas op school of het uitschelden van de grijze man voor "Rot Sinterklaas!" zijn daar maar enkele voorbeelden van).

Wat opvalt aan Het Paard van Sinterklaas is dat Bos en Kamp zich constant bevinden op een zeer dunne scheidslijn tussen het vertellen van de waarheid over Sinterklaas (wat de film zou verpesten voor kinderen) en het in stand houden van de illusie dat Sinterklaas echt zou bestaan. Een kind dat nog gelooft in Sinterklaas zal het niet opmerken, maar ouders en andere volwassenen zitten ongetwijfeld regelmatig op het puntje van hun stoel wanneer de waarheid weer vervaarlijk dichtbij komt. De constructie die Bos bedacht heeft in het script om haar film succesvol af te wikkelen is perfect en geeft iedereen de rust om weer opgelucht - zonder alle details uit te hoeven leggen over Sinterklaas - naar huis te kunnen gaan. Lang leve de Hulpsinterklazen dan maar om eventuele schoonheidsfoutjes in de mythe rond de Goedheiligman op te poetsen.

INFO]