Columbia

INDEX >> RECENSIES >> STEALTH

STEALTH
Nul op de schaal van Richter

Hans Dewijngaert | 04/09/2005

Stealth is vanaf de allereerste seconde een aanfluiting voor elke bioscoopbezoeker met ook maar een grammetje hersenen in het hoofd. Het begint al met de proloog die ons duidelijk moet maken hoe en waar we ons bevinden alsof de film zelf daar de komende twee uur niet in zal slagen. Het is de nabije toekomst en om het terrorisme tegen te gaan heeft de Amerikaanse regering een nieuw programma ontwikkeld met de meest geavanceerde experimentele technologie. Juist ja. Uit vierhonderd kandidaten werden drie supervliegeniers gekozen om met hoogst geheime Stealth Fighters het terrorisme waar ook ter wereld te bestrijden. Dat gaat meestal zo: hun kapitein George Cummings (Sam Shepard) weet blijkbaar mooi van tevoren waar en wanneer er een aanval gaat gepleegd worden, stuurt er zijn triomfantelijk trio heen en de wereld is gered.

Dat drietal bestaat uit de luitenanten Ben Gannon (Josh Lucas), Henry Purcell (Jamie Foxx) en Kara Wade (Jessica Biel). Ze weten het goed met elkaar te vinden, want – zo luidt de verklaring – drie is een priemgetal en dus een lucky number. Jammer genoeg krijgt het elitekorps een nieuw lid: EDI, een gevechtsvliegtuig dat is uitgerust met kunstmatige intelligentie en dus geen piloot nodig heeft. Vooral Ben staat in het begin nogal sceptisch tegenover deze UCAV (Unmanned Combat Aerial Vehicle), maar na een testvlucht zijn ze het er al snel over eens dat hun fourth wingman echt wel kan vliegen. Tot EDI getroffen wordt door een bliksem en zijn stoppen letterlijk en figuurlijk doorslaan. EDI’s intelligentie heeft blijkbaar een eigen willetje en voor ze het weten moet het drietal tegen hem in het strijdperk om de wereld van een nucleaire oorlog te redden.

Het hoogst voorspelbare, flauwe en vervelende verhaal komt uit de pen van W.D. Richter, in 1978 verantwoordelijk voor een goede adaptatie van Jack Finney’s Invasion of the Body Snatchers, maar daarna volledig op de dool. De man met de mysterieuze initialen bewerkte bijvoorbeeld nog Stephen King’s Needful Things, maar maakte na Home for the Holidays niks meer klaar. Erg vreemd dus dat de nu 60-jarige Richter na tien jaar zijn comeback maakt met een film die werkelijk kant noch wal raakt. De prent opent als een soort Top Gun en pikt dan schaamteloos de op hol geslagen computer HAL 9000 uit 2001: A Space Odyssey (de bezwerende stem incluis) en eindigt als een soort Behind Enemy Lines. Wade geraakt immers op een bepaald moment in het verhaal verzeild op vijandelijk Noord-Koreaans gebied en moet en passant dus gered worden.

Uiteraard weet Rob Cohen wel hoe hij actiescènes in beeld moet brengen en laat hij de vliegtuigen als gekken door de lucht rollen en tollen. Dat levert mooie beelden op, maar echt pakken doet het nooit. Je zit erbij en kijkt ernaar, maar in feite kan het je allemaal niet zoveel schelen, net zomin als het lot van de personages. Scenarist Richter stuurt zijn karakters overigens van hot naar her. Zo dient een tussenstop in Thailand blijkbaar alleen om enkele scènes met Jessica Biel in bikini te kunnen schieten. Ons hoor je over een halfnaakte Biel niet klagen, maar het heeft niets maar dan ook niets met het verhaal te maken.

Gelukkig smaakte ook het Amerikaanse publiek Stealth niet. De film kostte 130 miljoen dollar, maar bracht in zijn openingsweekend maar 13.5 miljoen dollar op. De prent stevent af op een even grote flop als Sony’s vorige grote film XXX: State of the Union. Die kostte 115 miljoen dollar en zou uiteindelijk maar 26 miljoen dollar opbrengen. Heel misschien is dit een teken aan de wand. Heel misschien wil zelfs het oververwende popcornpubliek in een domme actiefilm een heel klein beetje verhaal. De andere optie is pessimistischer: misschien willen ze gewoon Vin Diesel in de hoofdrol.

INFO]