Foto: A-Film
DOGVILLE
Geslaagd experiment
Ingrid Dendievel | 25/05/2003
Het lijkt een heel karwei te zijn om een film als Dogville te gaan bekijken. Vooreerst duurt de nieuwste film van regisseur Lars Von Trier drie uur. Bovendien schrikt Von Trier niet terug van een experiment en deze keer ging ie erg ver. Het hele gebeuren vindt namelijk plaats op een zowat lege theaterset, zonder muren, met een minimum aan rekwisieten; huizen, struiken en zelfs een hond worden uitgebeeld door krijtlijnen op een donkere vloer. Tenslotte is het verhaal van Dogville zelf op zijn minst gezegd ongewoon te noemen: de film toont hoe onmenselijk een kleine gemeenschap een buitenstaander kan behandelen. Vergt dit alles niet wat teveel van de doordeweekse bioscoopbezoeker?
Waarschijnlijk wel. Maar iemand die snakt naar eens iets anders, iets nieuws en die het eerste half uur weet door te bijten, zal dubbel en dik beloond worden. De eerste dertig minuten is het namelijk wennen aan de ongewone setting, maar eenmaal het verhaal op gang komt, is het genieten geblazen. Net zoals in Breaking The Waves en Dancer in The Dark staat een sterke vrouw centraal. Deze keer is dit Grace, een jonge vrouw die op de vlucht is voor gangsters en in een klein mijnstadje in de Rocky Mountains belandt, Dogville. De schaarse inwoners zijn bereid om haar te helpen op voorwaarde dat ze bij iedereen karweitjes zal opknappen. Grace stemt toe en het duurt niet lang of ze voelt zich al helemaal thuis in het stadje.
Langzaam maar zeker begint het drama zich echter te voltrekken. Twijfel, jaloezie en wantrouwen steken de kop op bij de inwoners. Het feit dat Grace afhankelijk is van hen zet de bewoners van Dogville aan tot machtsmisbruik. Eerst buiten ze haar volop uit, daarna wordt Grace door zowat iedereen vernederd. De enige uitzondering hierop is Tom, de jongeman die haar gered heeft en die ondertussen op haar verliefd is geworden. Grace zelf lijkt alle miserie lijdzaam te ondergaan, maar wordt uiteindelijk zo wanhopig dat ze probeert te vluchten. Gaandeweg ontwikkelen zich ook andere gevoelens in haar, zoals wraak. De film evolueert dan ook naar een zeer spannende, hyperemotionele finale.
Voor het karakter van Grace kan je natuurlijk niet de eerste de beste actrice casten. Lars Von Trier had dat gelukkig ook begrepen en maakte de beste keuze. Zijn oog viel namelijk op niemand minder dan Nicole Kidman. Deze actrice was meer dan fantastisch in The Hours, maar in Dogville is ze gewoonweg fenomenaal. Ze is in staat om een heel scala aan gevoelens weer te geven en zorgt ervoor dat Dogville één van de meest meeslepende films van het jaar is geworden. De rest van de cast laat haar niet in de steek: ook o.a. Lauren Bacall, Paul Bettany, Ben Gazarra zetten meer dan hun beste beentje voor.
Dogville ging in première op het Festival van Cannes en dingt daar mee naar de felbegeerde Palme d'Or. Publiek en critici waren alvast enthousiast en de film wordt er nu al beschouwd als één van de absolute hoogtepunten. Alleen de Amerikaanse pers is minder te spreken over Dogville; volgens hen is de film te anti-Amerikaans. Laat u hierdoor niet misleiden: Dogville is zonder twijfel één van de meest vernieuwende films van het ogenblik en het zou ons niet verbazen dat deze film op het einde van het jaar in heel wat top 10-lijstjes zal verschijnen.
Titel: Dogville
Genre: Drama
Speelduur: 2u57
Regie: Lars von Trier
Acteurs: Nicole Kidman, Harriet Andersson, Lauren Bacall, James Caan, Udo Kier
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
Sporen van het verleden in licht en duisternis
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
No - Democratie is een blij product
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
Filmland Chili: groot in kleine films
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Quartet - Zoals het leven is
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Romantiek op z’n Brits
Britten en romantische komedies: het is een match die werkt. Waar Amerikanen het vaak niet kunnen laten om hun romcoms te overgieten met een zeemzoeterige sentimentaliteit die bij overmatig gebruik tot zware maagkrampen kan leiden, is het Britse recept heel wat lekkerder.
>>>
Romeo en Julia in moderne tijden
De liefde is lenig, maar is ze ook sterker dan de zwaartekracht? De verliefde snuiter Adam stelt de vraag in Upside Down (2012), een merkwaardige sciencefictionfilm waar twee werelden met een omgekeerde zwaartekracht tegen elkaar aan schurken. In Warm Bodies (2013) is de vraag: kan de liefde het hart van een zombie weer laten kloppen? Twee keer geldt: de vraag stellen, is ze beantwoorden.
>>>
Foto: New Line Cinema
Talk fight
>>>