Foto: Columbia
INDEX RECENSIES THE BONE COLLECTOR
THE BONE COLLECTOR
De cliché-verzamelaar
Hans Dewijngaert | 24/01/2000
In Hollywood blijft al eens een film onder het kopieerapparaat steken. Silence of the Lambs of Seven bijvoorbeeld zijn toppers terzake. Dat een kopie van een kopie van een kopie van een kopie lang niet meer zo scherp is als het origineel, kan geldhongerige producenten blijkbaar weinig schelen. En dus krijgen we met The Bone Collector de zoveelste variatie op het seriemoordenaarsthema.
De variatie zit 'm deze keer niet in de moordenaar, maar wel in de held. Dat is Lincoln Rhyme, ooit een briljant forensisch onderzoeker en auteur van twaalf bestsellers. Door een ongeval ligt hij al vier jaar aan zijn bed gekluisterd. Op uitzondering van zijn wijsvinger is hij vanaf de nek volledig verlamd. Via een buisje met lucht en een computermuis bestuurt hij, bijgestaan door de verpleegster Thelma, zijn high-tech loft in Manhattan. Veelvuldige spasmes dreigen hem echter in een plant te veranderen. Daarom heeft Linc besloten een einde aan zijn leven te maken. Maar die plannen worden gedwarsboomd wanneer er een seriemoordenaar doorheen de straten van New York lijkt te slenteren. Het is de jonge politieagente Amelia Donaghy die toevallig een eerste moord ontdekt. En hoewel ze liever een kantoorjob zou hebben, bombardeert Linc haar tot z'n persoonlijke forensische onderzoeker. Samen met enkele collega's, die zich in Lincs appartement installeren, gaan ze op zoek naar de beenderverzamelaar.
The Bone Collector is zo'n film waar moordenaars niet zomaar doden, maar de tijd nemen om de plaats van de misdaad zo in te richten dat er genoeg clou's voor de politie achterblijven om de plaats van de volgende moord te achterhalen. In Seven leverde dat een ijzingwekkende spanning op, in The Bone Collector - gebaseerd op de bestseller van Jeffery Deaver - nemen de aanwijzingen zo'n kinderachtige proporties aan dat het lachwekkend wordt. De suspension of disbelief wordt tot in het oneindige gerokken en dat is voor een thriller die zich als intelligent voordoet onaanvaardbaar. De identiteit van de moordenaar komt op het laatst bovendien zo uit het luchtledige vallen, dat je je als toeschouwer schielijk bedrogen voelt. Vreemd genoeg kan The Bone Collector een beroep doen op één van de meest solide acteurs uit het Hollywoodcorps: Denzel Washington. Hij speelt zijn rol zo overtuigend dat hij bijna op z'n eentje de film van de totale ondergang redt. Het klikt tussen hem en nieuwkomer Angelina Jolie, dochter van Jon Voight en goed op weg om het in Hollywood definitief te maken. Maar buiten het goeie acteerwerk, verzamelt deze film vooral heel veel clichés en déjà vu's.
Titel: The Bone Collector
Genre: Thriller
Speelduur: 1u58
Regisseur: Philip Noyce
Acteurs: Denzel Washington, Angelina
Jolie, Queen Latifah, Michael Rooker,
Luis Guzman, Ed O'Neil
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
Sporen van het verleden in licht en duisternis
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
No - Democratie is een blij product
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
Filmland Chili: groot in kleine films
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Quartet - Zoals het leven is
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Romantiek op z’n Brits
Britten en romantische komedies: het is een match die werkt. Waar Amerikanen het vaak niet kunnen laten om hun romcoms te overgieten met een zeemzoeterige sentimentaliteit die bij overmatig gebruik tot zware maagkrampen kan leiden, is het Britse recept heel wat lekkerder.
>>>
Romeo en Julia in moderne tijden
De liefde is lenig, maar is ze ook sterker dan de zwaartekracht? De verliefde snuiter Adam stelt de vraag in Upside Down (2012), een merkwaardige sciencefictionfilm waar twee werelden met een omgekeerde zwaartekracht tegen elkaar aan schurken. In Warm Bodies (2013) is de vraag: kan de liefde het hart van een zombie weer laten kloppen? Twee keer geldt: de vraag stellen, is ze beantwoorden.
>>>
U.I.P.
Crackin’ good show, Gromit!
>>>